× پاییز سبـــــز ×

عادت كرده ايم به اين كه با خودمان رو راست نباشيم. بهار را از ميان گل هاي مصنوعي استشمام كنيم و خورشيد را از پشت عينك هاي آفتابي نگاه كنيم و خاطره ي شب هاي مهتابي را،با نور مهتابي ها جاودانه كنيم. پنجره ها را بسته ايم و وضعيت هوا را پيش بيني مي كني.آينه ها را شكسته ايم و خصوصيات سنگ ها را بررسي مي كنيم. پرواز را با بال هاي آهنين، بارها امتحان كردهايم،ولي امتحان پرواز با بال هاي دل را نداده ايم. دل هايمان از تكبر و غرور كه ارمغان تمدن است،زنگار گرفته.

بياييد تا روحمان را صيقل و جلا دهيم و لحظه به لحظه ،هم چون معشوق و هم چون عابدان به سوي معبود،حركت كنيم.

بياييد لااقل با خودمان رو راست باشيم...